"We verbouwen hier geen cola"

Boerderij Rielingerhof ligt behoorlijk verstopt tussen de bergen van Zuid-Tirol. Als je eenmaal de juiste afslag hebt gevonden op de weg van Bolzano/Bozen naar Klobenstein/Collalbo, duurt het nog een hele tijd voordat de smalle weg eindelijk ophoudt. En dan ben je er plotseling: Rielingerhof.

In deze tijd van het jaar kun je hier ‘törggelen’. Daar hadden wij nog nooit van gehoord.

Op deze boerderij worden vrijwel uitsluitend producten van eigen land of van boeren uit de directe omgeving geserveerd. Als je er een cola light bestelt, moet je niet vreemd opkijken als de uitbater antwoordt: "We verbouwen hier geen cola."

Dan weet je meteen waar je terecht bent gekomen.

De keuze was vervolgens eenvoudig: zelfgemaakte wijn of vruchtensap, allebei dan maar. Bij Rielingerhof weten ze heel goed wat ze maken, want aan ervaring ontbreekt het niet. De boerderij bestaat al sinds de 13de eeuw. In de kelder ligt nog een oude wijnpers van steen uit die tijd. De familie Messner bezit Rielingerhof sinds 1956. Tegenwoordig maken Matthias en Eva Messner er biologische wijn en andere heerlijke producten.

Ieder jaar van half oktober tot ongeveer eind november kun je hier, en op talloze andere boerderijen, törggelen. Dan wordt het einde van het zomerseizoen gevierd. De druiven worden van de ranken gehaald en geperst, en de kastanjes geraapt. Een heerlijke tijd om te wandelen bovendien, op de talloze goed aangegeven paden. Daarna met een voldaan gevoel törggelen dus. Bij ons kwamen de wijn en de verschillende sappen op tafel. Het vlees werd met veel zorg geserveerd, evenals de kazen, het brood en de groenten. Tegelijkertijd hadden we een prachtig uitzicht over de vallei, die goudbruin kleurde, want het was immers herfst. De uitbundige zon zorgde voor steeds wisselende en verrassende kleurschakeringen. Dat decor kregen we er gratis bij.

Kastanjeroute

Wij liepen die dag een deel van de Keschtnweg, de Zuid-Tiroolse kastanjeroute, van Unterinn naar Rielingerhof. Slechts een kilometer of vijf. Genoeg om een goede indruk te krijgen van de wandelmogelijkheden en van het törggelen dat hier zo bij hoort. De volledige route is ongeveer negentig kilometer lang en loopt van het klooster Neustift bij Brixen, langs de zonnige hellingen van het Eisackdal, over het Ritten-plateau naar Terlan en Vilpian. Je kunt hem in verschillende etappes lopen, maar net zo goed een kort gedeelte kiezen en onderweg ergens aanschuiven om te gaan törggelen bij een boerderij.

De naam Keschtnweg verwijst naar de kastanjes die hier in het najaar van de bomen vallen. Ooit waren ze voor de bewoners een belangrijke voedselbron. Niet voor niets werd de kastanjeboom ook wel broodboom genoemd. Nu bepalen de oude kastanjebomen, afgewisseld met wijngaarden, weiden en kleine gehuchten, voor een groot deel het karakter van de route. Vooral in oktober, als de hellingen langzaam verkleuren, vallen wandelen en de traditie van het törggelen hier haast vanzelf samen.

We liepen de route met Peter Righi. Een trotse local, die zich bezighoudt met het beheer van de wandelroutes in dit deel van Zuid-Tirol: Ritten. Ook zet hij zich in voor de bescherming van het klimaat. Tijdens het törggelen vertelde hij gepassioneerd over zijn gebied: "Wij leven in de milde versie van de Dolomieten. Het is hier meer open. Niet zo overweldigend als aan de overkant van de vallei, waar de Dolomietentoppen heersen."

Duurzaamheid

Tijdens het gesprek genoot hij zichtbaar van de biologische gerechten die werden geserveerd. Zijn duurzaamheidsagenda ging verder dan het klimaat alleen. "Wat mij betreft hebben we het ook over de bescherming van onze cultuur, de natuur en onze taal", zei hij.

Over die bijzondere cultuur van Zuid-Tirol praatten we nog een tijdje door en genoten we vooral van wat er op tafel kwam. De kastanjebomen kleurden in het warme herfstlicht. De wijngaarden lagen er na de oogst tevreden bij. Ook bij ons heerste ontspanning en tevredenheid.

Dat is volgens mij de essentie van törggelen. Eerst een eind wandelen, daarna aanschuiven en genieten van wat het land heeft opgebracht. Meer hoeft het niet te zijn.

En die cola light? Die misten we geen moment.